Wspaniała rodzina, jeszcze wspanialsi przyjaciele,.

Kiedyś poznałam dziewczynę,.. na rajdzie świętokrzyskim pod jakimś drewnianym WC,.. wtedy jeszcze nie widziałam, że ta właśnie osoba, będzie moją bratnią duszyczką,.. byłam pewna, że to zdarzenie, to nic wiecej niż zwykłe, przypadkowe spotkanie,.. myliłam się z czego się bardzo cieszę,..

Potem spotkałam ją jeszcze raz,.. po wyjściu z autobusu w Starachowicach, gdy "brat" przedstawił mi ją jako osobę, u której będziemy nocować,..

Arturek miał okazję poznać ich we wrześniu poprzedniego roku,.. oczywiście traktowali go tak jak i mnie,.. jak własną rodzinę,.. takich ludzi ze świecą szukać,.. uwielbiam tam być,.. uwielbiamy ich oboje,..

A oto kilka moich wspomnień z tego słonecznego dnia:

Igusi rodzice - cudowni ludzie, ciepli, radośni,.. przebywać w ich towarzystwie to sama przyjemność,..

I sama Igusia,. widać, ze wdała sie w rodziców,.. konie kraść to za mało powiedziane,..

Nasze wspólne zdjęcie,.. he he,.. to był cudowny dzień,..

Teraz Iguś zaprowadza nas do czarnej komnaty tajemnic z Harrego Potera,. ;P

Aurynek (ten najmniejszy) zaciekawiony robieniem zdjęć,. obok Igusia i Arturek,..Oraz ostatnie zdjęcie,.. dzieło Igusi,.. dzięki kochana, przynajmniej mamy jakieś razem :)))
Jeśli wy równiez macie tak wspaniałych znajomych, przyjaciół, to gartuluje i piszcie o nich,.. mówcie,.. niech wiedzą, ze są wyjątkowi, ze doceniacie ich,.. bo bez nich zycie nie byłoby takie cudowne,...

Pozdrawiam was wszystkich,..